1 augustus ’09 Portonovo

In het donker roeiden we gisteravond naar de kant. Er leek nog wel wat te beleven, stuk of 50 kramen, om 23.00 uur allemaal openoveral liepen mensen, en de lange rij boetiektentjes langs de boulevard waren nog verlicht. Aan een helling meren we de bijboot af, waarna we de boulevard opzoeken. Het hele havenfront blijkt één lange rij bar’s , café’s en restaurantjes. Sommige zijstraatjes, die allemaal naar boven de heuvel oplopen,een riem voor 3 euro gescoord zijn er ook van vergeven. Alles zit vol of nagenoeg vol, ouderen, kinderen en alles wat er tussen zit vermaakt zich hier langs de boulevard. We lopen in anderhalf uur naar het einde en terug. Vanaf het water zag ik vandaag dat we nog maar de helft hebben gehad. Misschien dat in de andere helft de gewone winkels zitten. Langs de haven zagen we niets anders dan die horeca.

Omdat we volgens de weersberichten regen zouden krijgen vannacht, hebben we de van alles te bekijken, ook veel Spanjaardenkuiptent opgezet. Als die regen dan valt midden in de nacht, worden we er wakker van, maar tevreden draaien we ons nog maar eens lekker om. Aan de mooring  liggen we goed, en vanochtend zou er nog enige tijd regen vallen, waarna de wind vanuit het noordwesten zou gaan waaien. Doordat we nog een half uurtje op de motor hebben gevaren gistermiddag, om makreel 3 en 4 te vangen, hebben we nog een boiler vol met heet water. Die moet eraan geloven, we beginnen het weekeinde met uitgebreid te douchen.

Na de koffie (is bij ons pas om 12.00 uur tegenwoordig ! ) pak ik wat spulletjes om hier buiten de haven nog een makreeltje te proberen te vangen. Roeiend ga ik eropuit, na een laatste miezerbuitje. Met een licht hengeltje sleep ik al roeiende een lepeltje net buiten het havenhoofd. Daar staat flink wind, en ik moet er hard aan trekken om een beetje de goede kant op te gaan. Ook wel weer ‘ns goed voor me zit ik te denken, als de hengel neigingen krijgt om overboord te springen. De makreel die eraan hangt trekt dit hengeltje krom tot in het handvat en dat vind ik toch leuker dan met zo’n zware pook te staan sleuren.

Deze prachtige zeerovers opereren in groepen, dus snel werp ik het kunstaas weer in en even later vis ik nummer twee naar binnen.  Door de harde wind ben ik al wel driehonderd meter de Ria ingeblazen, en de ebstroom helpt me ook de verkeerde kant op. Met moeite roei ik terug, en elke keer als ik beet heb waai ik zomaar weer 100 meter weg. Van de anderhalf uur “gevist” te hebben, heb ik ook een uur en een kwartier geroeid. Snap je nou dat dit ook een heel gezonde sport is? Bovendien hou ik er vier mooie makrelen aan over, de kleintjes gooide ik terug.  Er zitten omega 3 vetzuren of zoiets in deze vis, en dat is ook al goed voor ons. Met veel moeite roei ik weer terug naar de Victory. Tegen wind en golven in, duurt het nogal even eer ik daar weer terug ben. Monique kreeg haast medelijden met me, maar dat is niet nodig, liever heb ik een fileermes. Vanavond eten we gebakken vis.

Ten langen leste, is de wind uiteindelijk naar het noordwesten gedraaid, en daar zaten wij op te wachten. Morgen wordt het mooi weer en met deze windrichting wordt het een dagje “gentleman-sailing”. De volgende Ria is alweer de laatste vóór Portugal en dat is eigenlijk wel jammer. In en om de Ria’s kunnen we altijd wel dichtbij, of verder weg, een baai vinden die prettig luw is gelegen. Al dan niet voorzien van een mooi strand.

De kust van Portugal lijkt op onze Noordzeekust, strak. Alleen hier en daar een haven, of een riviermonding. Er zijn veel minder goeie ankermogelijkheden. Wel mogen we hier de “Portugeese Noord” verwachten, en dat is de overwegend Noord-gaande wind langs deze kust. Heel fijn, als het zo uitpakt, tenminste. In een boekje zag ik hem als ‘Portugese diesel’ omschreven, omdat er weken lang nagenoeg géén wind langs deze kust was te vinden toen die schrijver hierlangs probeerde te zeilen. We zullen wel zien. Morgen eerst nog naar de laatste, Ria de Vigo.

Tags: , , ,

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.