31 juli ’09 Portonovo

Tijdens het ontbijt staat er weinig wind, en die komt uit het zuid-westen. Dat hadden de voorspellingen niet aangegeven, dus Monique kijkt op internet wat de laatste inzichten qua weer melden.  Joris had een goede tip; zoek op Google gewoon naar Weather…… en dan de plaats waar je bent, of waar je naartoe wilt. Geheid  dat er een weer-info van precies dat gebiedje binnenkomt, en dat blijkt meteen raak. Alleen is het nu wel lastig omdat ze met drie (!) verschillende voorspellingen voor vandaag, voor deze Ria, boven komt. De keuze is eigenlijk helemaal niet zo moeilijk, we gaan gewoon een stukkie varen zodra de wind iets gunstiger naar het westen ruimt.

In Nederland heb ik één boodschap gedaan ( Monique draagt verantwoordelijkheid voor de rest ) en dat is in de hengelsportzaak vislijn gekocht. Voor minder dan de helft van wat het hier kost, heb ik 400 meter superdyneema gekocht van het hele sterke soort (24 kg breeksterkte). Uit de molens en hengels die ik bij me heb maak ik een keuze, het wordt tijd dat ik het vissen onderweg eens wat serieuzer ga aanpakken. Ik ving pas één makreel geloof ik, terwijl we daar erg gek op zijn. Ik had er ook nog maar één keer gericht op gevist, maar daar gaat verandering in komen.

Voor de kraanlijn maak ik een tussenstukje van dat shockcord, zodat hij strak langs de achterstag blijft staan als ik die aanspan.  Onze kraanlijn zit niet vast aan het uiteinde van de giek, we hebben een op/neerhouder. Met een snapshackle zat hij onderaan het achterstag vast, maar zodra ik die aanspande, kwam er zoveel ruimte in de kraanlijn dat hij soms achter het achterlijk van het zeil bleef hangen. Dat gebeurt als het goed is, niet meer nu.

Rond half-twee halen we het anker op, het lijkt dat de wind een klein beetje is geruimd. Eerst zeilen we naar de zuidkant van Ria deArosa en daar maken we de slag naar zee.  Zoals zo vaak hier, om deze tijd, is de wind weer aangewakkerd tot 4 à 5 Bft, dus met een lekker gangetje klotsen we de zee op. Het plotterscherm laat onze track zien, en aan de hand daarvan kunnen we exact zien waar we de volgende slag moeten maken.  Deze slag zal ons helemaal langs de kop tussen Ria Arosa en Ria Pontevedra brengen, alles aan de wind, en snel. Het is flink bewolkt, en in de verte lijkt het regenachtig.

Ondertussen heb ik twee hengels uitstaan, een meter of 60 achter ons schip slepen we twee lepels (kunstaas type) mee. Het kost wel wat snelheid, maar we hopen er iets voor terug te krijgen. Nou dat klopt wel. Met grote moeite sleur ik af en toe één van de lepels weer terug naar de boot, om er het gevangen zeewier af te halen. We varen domweg te hard om zo slepend iets te vangen, en uiteindelijk haal ik beide hengels binnen. Overigens konden we gewoon slagen maken ( zeilend de hoek om ) zonder dat dat met twee uitstaande hengels een probleem vormde.

Vlak voor we Ria Pontevedra indraaien, krijgen we toch een buitje over ons heen. Het valt allemaal wel mee, het leuke ervan is dat de omgeving compleet verandert. Het hoge eiland liggend in de monding van de Ria, is helemaal verdwenen in een grijze waas. Zo ook de overkant, en alles achter ons. Een kwartier later hebben we het meeste alweer gehad, en het eiland komt weer tevoorschijn. Met de regen verdwijnt ook de wind voor even, en onze snelheid kakt in, naar een knoop of drie. Geen probleem, want we zijn bijna waar we dachten te gaan ankeren. Wel kan ik de hengels nu mooi nog even uitgooien, en met succes. Het is maar goed dat ik me heb aangewend, om al slepend de hengel te borgen met een elastiek, want zodra de eerste makreel hangt, klapt de hengel dubbel en zou zonder borglijntje overboord zijn geschoten.  Het stuk om een rotspunt heen levert vis op, en we varen er twee keer langs, omdat ik naast de boot 2 vissen verspeel, en ik wil ons rookoventje wel graag vol wil hebben. Na de tweede run hebben we er vier, en dat past precies. ( ik vis maar met één kunstaasje per hengel, en dus niet met een Paternoster)  Eigenlijk staat de wind hier overal in de baaien, behalve aan de overkant. Toch willen we hier aan deze kant ankeren, omdat de meeste voorspellingen toch beweerden dat uiteindelijk de wind uit het noorden zal gaan waaien morgen. Met regen ook.  Bij deze plaats is een behoorlijke baai met haven waarin ook moorings liggen. We pikken een mooring op, en wachten af of iemand ons komt wegsturen, of liggeld komt claimen. Aan een steiger kan altijd nog, maar het eerste uur komt er niemand. Ik maak de makrelen schoon en steek de Cobb aan. Al doende zie ik een paar harders de visresten, die ik overboord gooi, inspecteren. Tja, even later zit er een haakje in, en binnen 5 minuten moet ik ook nog een Harder schoonmaken.

Achter ons vertrekt een Spanjaard met zijn zeilboot van een mooring  en hij fluit me. Ik begrijp niks van wat hij zegt, maar hij gooit zijn boot los en wijst weer naar zijn mooring. “two days” roept hij. Nou begrijp ik hem wel; wij mogen zijn mooring gebruiken, de komende twee dagen. Dit zijn allemaal privé moorings, wat wij wel hadden gezien, maar we namen gewoon de gok.  Nu gooiden we gelijk los  en bedankten de weg varende man hartelijk. Aan zijn mooring liggen we nu en we eten gerookte makreel met gebakken aardappeltjes. Het meeste kunnen we niet op  en daar maakt Monique vreselijk lekkere salade van.

Tags: , , , ,

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.