Muiderzand, week 9-2019

Zaterdag 23 januari. Gisteravond laat thuisgekomen, net voor elf uur en vanmorgen doen we eerst even rustig aan om net na de middag naar Oldeberkoop te rijden. Er is een beetje een status quo; moeder gaat binnenkort verhuizen maar daar is ze zich amper of niet van bewust. Vanuit de directe familiekring krijgt ze extra aandacht, nu het alleen wonen steeds moeizamer gaat. Het was een middag als vanouds, Monique bereddert de boel, ik verleen hand en span diensten en na het eten leggen we moeder te rusten op de bank. Later wordt ze dan naar bed begeleid door de thuiszorg. Geweldig club mensen met een groot hart. Stuk voor stuk.

Zondag 24 januari. Het is ongewoon warm weer voor februari en het terras van het restaurant naast ons, wordt al vroeg klaar gemaakt voor de verwachte drukte. En die kwam er. De hele dag lopen er mensen langs op weg naar dat terras en wij zitten ook buiten onze koffie te drinken. Geen wind en aangenaam. Vorig jaar stond ik rond deze tijd op het ijs naast de boot. Ik heb van alles te doen maar ik stel het uit tot maandag. Een dagje luieren en lezen dus.

Maandag 25 januari. Bij het ontbijt maak ik een lijstje van mensen die ik moet mailen, dingen waar ik achteraan moet en klusjes die op me wachten. Eenmaal opgeschreven hoef ik alleen maar het lijstje af te werken en dat gaat makkelijker dan ik verwachtte. De grootste klus, in mijn hoofd, is het aanvragen van een vergunning bij het waterschap. Ik lees de vereisten door en zie dat de vragen niet ingewikkeld zijn maar dat er wel een aantal bijlagen bij moeten. Daar had ik zondag met Joris al een voorzetje op genomen. Hij kan geweldig tekenen en rekenen met zijn autocad programma. Ik app hem wanneer we er mee bezig zullen gaan en we spreken voor dezelfde avond af. Zo  gezegd, zo gedaan en we komen een heel eind met de aanvraag. Hij is zoveel handiger op de computer dan ik en de boel wacht opgeslagen op een vervolg waar we hulp (van het waterschap) bij gaan vragen. Als ik thuiskom is Monique net aan de telefoon met Agnes die doorgeeft dat het minder goed gaat met moeder. Een kwartier later stappen we in de auto om een helpende hand te gaan bieden. Als we aankomen ligt ze te slapen en dat laten we maar zo. We kruipen boven in bed om morgen te kijken hoe het is.

Dinsdag 26 februari. Wij hebben gewoon geslapen en niet gemerkt dat iemand van de thuiszorg is geweest vannacht. Dat is de normale gang van zaken maar het verbaast ons dat we niks hebben gehoord met onze deur open. Uit het verhaaltje (administratie) van de nachtzuster blijkt dat moeder wel wakker en onrustig was. Daar weet ze deze ochtend zelf echter niets meer van en ze wordt vrolijk omdat ze ons vanmorgen ziet. Na de melding gisteravond dachten we even dat het echt slechter ging met moeder maar het is nauwelijks anders dan voorheen. Heel langzaam gaat haar conditie achteruit, maar desalniettemin kan ze heel happy worden van een lekkere boterham of een koolmees in de tuin. Ze valt wel steeds vaker in slaap. Haar kaarsje raakt op en het vlammetje brandt steeds kleiner.

Woensdag 27 februari. Na de koffie pakken we onze sportspullen en gaan naar de sportschool waar we ons hadden ingeschreven. Bij ons eerste bezoek hebben we een les gevolgd met een circuitje. Dat kenden we nog wel, hier doen ze het bijna hetzelfde als in Hilversum waar we alle jaren dat we daar woonden hebben gesport, twee tot drie keer per week. Door ons gebrek aan conditie hielden we er wel een hoop spierpijn aan over en daarom gaan we nu eerst rustig aan werken aan een betere conditie. Een uur lang sloven we ons uit op roei, fiets en loop-apparaten. Ik voel me nadien duidelijk beter en Monique ook.

Donderdag 28 februari. Aangezien we alle tijd hebben doen we vandaag hetzelfde als gisteren; nog voor de lunch een uur sporten. Dat voelt goed, ik merk later dat mijn bovenbenen wel gevoeliger zijn voor de koude tocht die er bij ons van de ramen afkomt. Gisteravond heb ik met Joris nog wat aan de bijlagen gewerkt voor de aanvraag van de watervergunning die uit twee delen bestaat. Eerste is de vergunning voor het graven van een vijver annex waterberging en het tweede deel omvat de aanvraag voor het aanleggen en gebruik maken van een Individuele Afvalwater Behandelings installatie. Dit kan middels een technische IBA, een moderne variant op de beerput, of via een Helofytenfilter. Ik koos voor het aanschaffen van een technische IBA voor onze twee huizen, die overloopt in een vereenvoudigde, door ons zelf aan te leggen helofytenfilter. Dat vond de man van het waterschap een uitstekende oplossing van ons. 

Vrijdag 1 mart. Om negen uur stapt Dennis aan boord. Hij is de installateur van NIBE apparatuur die vlakbij Oosterwold zijn bedrijf heeft en ik heb hem gevraagd een offerte te maken voor het aanleggen en installeren van een warmtepomp van dat merk, aangesloten op het warmtewisselaar circuit wat in onze heipalen komt te zitten. Onze warmtepomp moet straks in een systeem werken met zonnepanelen, ventilatiesysteem en vloerverwarming. Die hele rimram moet straks slim met elkaar samenwerken en aan elkaar gekoppeld zijn. Daarom wil ik dat bij voorkeur door een bedrijf laten ontwerpen en aanleggen. Dennis maakt een prima indruk en we herkennen elkaar als oud Utrechters. Na zijn bezoek rijd ik meteen naar het open inloop uur van het waterschap om daar  met een van de medewerkers te bekijken of onze aanvraag in orde lijkt om gedaan te worden. Ze kijken op deze manier mee met wat we hebben ingevuld en of e.e.a. aan de eisen lijkt te voldoen om goede kans van slagen te hebben. We moeten nog een kleine aanpassing doen en dan kan de aanvraag worden ingrediend volgens Jan vd Meer, die me adviseerde.

2 Responses to “Muiderzand, week 9-2019”

  1. Che Chow says:

    Zaterdag 23 januari – Zondag 24 januari – Maandag 25 januari !!!
    Waar blijft de tijd hè?

    Sterkte met moeder! Is altijd een aardig opgewekt mens!

    • Jan Bart says:

      Maandje meer of minder…..beetje dom, ik drink nog maar één glas p.d. tegenwoordig, dus daar lag het niet aan.

      Bedankt, Is helemaal waar, over Moeder. Ze vind het wel mooi geweest en haar wilskracht neemt langzaam maar zeker af. Dit verhuizen naar een huis met meer zorg is iets wat niemand wilde, zij ook liever niet, maar ze heeft nu ook’s nachts iemand in de buurt nodig. Ze heeft er gelukkig wel vrede mee, ze gaf zelf al aan dat zoiets beter zou zijn.

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.