Muiderzand, week 7-2019

nu nog weiland

Zaterdag 9 februari. Het waait weer hard en het is regenachtig. In de middag lijkt het wat op te klaren en rijden we naar de Kievitsweg in Oosterwold om te kijken hoe de stand van zaken daar is. We lopen door het gras en de modder om even te kijken bij de funderingswerkzaamheden 100 meter ten noorden van ons kavel. Als ze eenmaal met de bouw kunnen beginnen, dan zie je dat het vaak erg rap gaat daar. Wij hebben de schetsen van de zijaanzichten van onze gevels doorgekregen van Jan Willem. Daar zitten we op te studeren omdat we zelf aan kunnen geven hoe we onze gevels bekleed willen hebben. Na studie en overleg bepalen we dat ook en ook laten we enkele ramen toch tot op de grond doorlopen. Eerst dachten we dat niet te doen omdat er bijvoorbeeld in de garage een werkbank voor komt te staan, maar bij nader inzien vinden we dit van buitenaf mooier staan.

Zondag 10 februari. Op de bouwbeurs maakte ik kennis met een ‘greenwall’ en die komt er ook, tussen garage en voordeur. De eerste jaren zal ons huis nogal kaal in het weiland staan en dan geeft die met planten begroeide muur toch een aardig aanzicht. Het is weer regenachtig maar omdat de watermaker met enige regelmaat moet werken om het membraan goed te houden, maak ik een uur lang water. We zitten belachelijk ver onder het dagelijkse waterverbruik van de gemiddelde Nederlander en in Oosterwold zullen we niet de enige zijn. 

Maandag 11 februari. Langdurig contact met iemand in Cyprus. Ik had iets gelezen over het traden met een autobot. Dat doe ik al, maar daarbij moet ik wel zelf de eerste deal zelf maken en al doende de autobot instellen. Wat ik had gelezen is dat een broker er een heeft ontwikkeld die ook het beleggen voor je doet en met groot succes. Nou kan ik me heel goed voorstellen dat er op een gegeven moment goede algoritmes worden bedacht die inderdaad beter kunnen handelen dan ik dat zelf kan. Het valt niet mee om het zonder emoties te doen en daarbij ben ik niet geweldig slim. Misschien handig maar ook niet uitzonderlijk. Ik kan me makkelijk voorstellend at een algoritme dit veel beter kan dan ik en sneller ook. Dus had ik ergens op geklikt om daar meer van te weten te komen en na een hoop gedoe kwam ik uit bij een Britse broker met een handelskantoor op Cyprus. Je zou daarmee aan de slag moeten kunnen met een minimum bedrag van 250 euro en dat had ik dus op een nieuwe rekening gezet bij deze broker. Degene die ik aan de lijn kreeg en die me verder zou helpen begon een heel verhaal en toen bleek dat ik ervaring heb en niet armlastig ben, begon me te pushen om veel meer op mijn handels rekening te zetten en dat wilde ik niet. Na een hoop touwtrekken ben ik eens flink rond gaan kijken met wie ik te maken had en bleek er een hoop kritiek over hen gespuid te worden op het net. Ik had dus beter eerder kritisch rond kunnen kijken maar ik heb de man verteld wat ik er van vond en heb mijn gestort geld weer terug overgeschreven naar waar het vandaan kwam. Hebben ze maar liefst € 50 aan kosten gerekend. Een boevenbende dus en ik ben blij dat ik er niet ingestonken ben. 

Dinsdag 12 februari. We spreken Agnes en het gaat minder goed met moeder. Ze is ‘s nachts onrustig en gaat dan soms aan de wandel. Ook naar buiten en dat is zorgelijk. Bovendien was ze afgelopen weekend bij het opstaan naast het bed gevallen en dat is ook al een veeg teken. We rijden naar haar toe en overleggen met haar dokter. Daaruit komt voort dat er mogelijk een plek is in een zorginstelling in Wolvega. We rijden er meteen langs om een indruk te krijgen en om kennis te maken met de mensen daar. Monique blijft bij moeder slapen en ik rijd terug omdat ik een vergadering heb met de VVE I.o. Van de straat waar we komen te wonen( en die we nog moeten aanleggen met die VVE). 

Woensdag 13 februari. Nadat ik vanmorgen weer terug ben gereden naar Oldeberkoop, rijden we met moeder erbij naar dat verzorgingshuis in Wolvega, zodat moeder het ook kan bekijken. Daar is op dit moment een vrije plek en we bekijken de kamer met zijn drieën en moeder maakt kennis met mensen van de afdeling. Het is natuurlijk nogal iets voor haar om niet goed meer thuis te kunnen wonen. We spreken af dat wij het binnen de directe familie gaan overdenken en overleggen. Later dienen zich nog twee andere mogelijkheden aan in de naaste omgeving en daar gaan we morgen kijken. Gelukkig is moeder zelf ook wel doordrongen van het feit dat haar angstigheid en verwardheid ‘s nachts niet goed meer thuis kan worden opgelost. Haar dichtstbij wonende kind moet 55 minuten rijden voor ze bij moeder kan zijn en dat blijkt al jaren een flinke tol te eisen. Het is zoals het is en we denken dat we er binnenkort wel uitkomen. Morgen gaan we eerst de anterieure overeenkomst met Almere tekenen en een aanbetaling doen waardoor onze plannen vastgelegd worden. Wij vallen gelukkig nog binnen de regeling van de oude grondprijs. Die is vorige week met 80% omhoog gegaan en heel veel mensen die later begonnen aan dit avontuur krijgen een bijna twee keer zo hoge grondprijs voor de kiezen. 

Donderdag 14 februari. Rond lunchtijd zijn we op het gemeentehuis van Almere en daar tekenen we, samen met Joris de Anterieure overeenkomst. Daarmee bevestigen we onze intenties om een stuk land van de gemeente te kopen om er twee huizen te bouwen, volgens het ontwikkelplan dat we hadden ingediend. De gemeente heeft dat plan goedgekeurd en middels de overeenkomst bevestigen zij dat ze er volledig aan mee gaan werken, vermits wij aan de verder gestelde eisen voldoen. De overeenkomst zelf is een gedrocht van 33 pagina’s vreselijke taal maar we hebben ons er doorheen geworsteld. Er staat ongeveer in dat wij alle risico’s dragen en de gemeente geen. Na de ondertekening rijden wij door naar Appelscha om er een andere, kleinschalige, mogelijke opvang voor moeder te bekijken. Het lijkt ons een goede mogelijkheid, maar Agnes gaat zaterdag kijken en die heeft er meer zeggenschap over vinden wij. We zijn bij haar tot na het avondeten en DWDD, net als gisteren. Daarna rijden we met een kalm gangetje terug. 

Vrijdag 15 februari. Precies om negen uur stoppen we voor het gemaal Blocq van Kuffeler. Daar houdt het waterschap een inloophuis tot 12 uur, voor toekomstige bewoners van Oosterwold. Een heel belangrijke vergunning die we moeten verkrijgen, is die van het waterschap. Een vriendelijk hoofd van die dienst legt ons uit waar de vergunning voor is en waar die aan moet voldoen. De belangrijkste zaken had ik al in ons ontwikkelplan aangegeven en komen dus bekend voor. Later sturen ze ons een mail met een soort van wegwijzer. Iets om samen met Joris op te pakken want er moet weer getekend worden. Daarna hebben we om twaalf uur een afspraak op de boot met een installateur. Die krijgt te maken met een wegafzetting en daarna nog één. Die eerste wisten we wel maar na de tweede belt hij en vraagt of de afspraak ook op een ander moment kan. Ik vermoed dat hij zijn agenda voor vandaag te krap heeft gesteld en daar ben ik niet blij mee. We verzetten de afspraak tot na onze terugkomst uit de UK.


Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.