Muiderzand, week 6-2019

Zaterdag 2 februari. De stuurboord kachel heeft er alweer de brui aan gegeven en dus is mijn eerste actie het demonteren en openmaken van het apparaat. De nieuwe gloeispiraal zit er pas een week in en heeft nu al een dik randje koolstof over het gloeispiraal heen lopen. Daardoor wordt het niet gloeiend heet als er stroom op komt te staan en dus ontbrandt de diesel niet. Toen ik laatst onderdelen kocht vertelde de monteur dat de kachels gevoelig zijn voor de vervuiling uit biodiesel. Het zwavel is er sinds 2010 uit gehaald en vervangen voor de biodiesel. Dat resulteerde in een CO2 vermindering van 50%, maar dus ook in dit soort problemen. Ik maak hem schoon en even later brandt hij weer. 

Zondag 3 februari. Het is om gek van te worden maar het is opnieuw hommeles met die kachel, ik kijk de filters na of er misschien extra veel water in die tank zit maar het is niet anders dan aan de bakboord kant waar de kachel het vooralsnog goed doet. Ik ben door mijn onderdelen heen dus laat ik het vandaag maar voor wat het is. We hebben elektrische kacheltjes bijstaan en daarmee gaat het ook. Het is bovendien zulk mooi weer dat de kachels er midden op de dag mee stoppen want de zon op het dak is voldoende. We wandelen relaxed naar de Appie om er een graantje van mee te pikken. Als er twee mensen op de fiets naar Cocoon komen kijken maak ik een praatje en nodig ik het stel naar binnen. Ze hebben zelf ook een catamaran en waren getipt dat Cocoon hier te zien zou zijn. Dat moesten ze zien. We worden uitgenodigd voor een tocht met droogvallen bij Vlieland, tijdens of om en nabij het pinksterweekend, samen met andere leden van de CTC. De catamaran en trimaran club. Lijkt ons leuk.

Maandag 4 februari. We worden wakker met de wekker, we gaan sporten. Het weer is naatje maar het is ook hoognodig dat we weer wat ondernemen. Fysiek dan. Allebei zijn we zwaarder dan ooit en met name ikzelf zit niet zo lekker in mijn vel. Het zit gewoon te strak eigenlijk. Vandaar dat we vorige week naar Flexfit zijn gereden, een sportschool hier in de buurt van de haven. Om negen uur staan we klaar in onze oude sportkleding en begint het afzien. Onze conditie is nooit minder geweest maar vanmorgen is het gevecht tegen de fysieke verloedering begonnen. Ik hoop natuurlijk ook een aantal kilo’s te verliezen, zo’n zes, als het heel erg meezit. Het was zwaar die eerste les maar ik denk en hoop dat het alleen maar beter kan worden. 

Dinsdag 5 februari. Stroef en stram kruipen we vanmorgen uit bed. Spierpijn van onder tot boven. Pijn is fijn, maar ook wel een beetje lastig. Na het ontbijt en het nieuws rijden we naar Utrecht, naar de bouwbeurs. We kregen kaarten van mijn broer en er is een hoop te zien als je een huis wilt gaan bouwen. Gisteravond kregen we eindelijk de goedkeuring voor ons ontwikkelplan. De derde en laatste keer dat het niet door de commissie kwam, was omdat de percentages van het een en ander op ons kavel niet duidelijk waren. Daarop hebben we de legenda kindvriendelijker gemaakt, zal ik maar zeggen, en toen kwam het er wel door. Geen komma veranderd, alleen laten zien dat het grijs en het roze in onze kaart allebei onder het roodkavel vallen. Dat stond er al wel in letters maar nu dus ook in kleur. Goedgekeurd! Eindelijk en we zijn blij. Volgende week kunnen we de anterieure overeenkomst gaan tekenen en dan ligt het vast ook. Toevallig is deze week van ‘s rijkswege de grondprijs van nieuwe kavels in Oosterwold ongeveer 60% omhoog gegaan voor de nieuwe instappers. Echt heel beroerd voor de laatste lichting geïnteresseerden maar voor ons is het welbeschouwd een soort van winst. De grond van ons gezamenlijk kavel (Joris en het onze) is plotsklaps 120k meer waard geworden. 

In Hilversum had Maarten zijn tekeningen klaar en op de terugweg uit Utrecht hebben we die nog uitgebreid met hem besproken. Die zijn op enkel details na ook goedgekeurd. Nou nog een stuk of dertig bijlagen en vergunningen en dan kunnen we verder. 

Woensdag 6 februari. Omdat er waarschijnlijk kijkers voor de boot komen, ruimen we, na ons ontbijt, eerst de boel aan kant. Het mailcontact tussen deze Duitsers en Stefan, onze makelaar, verliep een beetje vreemd. Hij kreeg geen bevestiging op zijn laatste mail en dus weet hij niet helemaal zeker of ze komen of niet. Ze komen wel. Net na lunchtijd komen ze met Stefan aanlopen en we verwelkomen ze aan boord. We nemen het over van Stefan want zo is onze deal. Het koppel van ongeveer onze eigen leeftijd is ook ervaren zeezeiler en maakte al een reis naar de Caribean waar ze hun vorige boot, ook een catamaran, verkochten. Ze willen hun trip overdoen en verder doorvaren naar de Pacific, maar dan op een grotere cat. Die van hen was 12meter. Ze weten waar ze over praten en en passant delen we de nodige reisverhalen en anekdotes. Best leuk en ze hebben het goed naar hun zin lijkt het, op onze boot. We raken pas uitgepraat als Stefan komt melden dat hij zijn kantoor sluit en daarom even gedag komt zeggen. Ze zijn enthousiast en maken buiten rondlopend, nog een stel foto’s. Jammer dat het zulk petweer is. Met een beetje goede wil gaan we er meer van horen. 

Donderdag 7 februari. Rond het middaguur rijden we naar Soesterberg. Daar is een groothandel in natuursteen en daar willen we ons toekomstig aanrechtblad alvast voor ons reserveren. Na bijna twaalf jaar vind ik het aanrechtblad wat we  destijds op Victory lieten monteren, nog steeds een van de mooiste aanrechtbladen die ik heb gezien. Dat kwam bij dezelfde groothandel vandaan en ze hebben het nog steeds. Het heeft alleen een iets ander patroon want twee stukken natuursteen zijn nooit gelijk. Monique en ik maken allebei een andere keus uit de drie platen die voorradig zijn. Ik krijg haar niet om naar mijn voorkeur dus wordt het die van haar. Bij hetzelfde bedrijf hebben ze ook natuursteen vloertegels en ofschoon we dat helemaal niet van plan waren, maken we daar ook een keuze in. We keken alleen naar de vloer voor slaapkamers en badkamer omdat we dachten een goede keuze voor de kamer en halletjes te hebben gedaan bij Oprij in Vianen. Die vinden we nu iets te ver afwijken van kleur, van dat wat we voor de slaapkamers uitkiezen en dus komen we ook tot een nieuwe keuze voor de kamer. 

Vrijdag 8 februari. Afgelopen dinsdag heb ik lang niet alles gezien op de bouwbeurs en dus ga ik vandaag nog een keer die kant op. Joris zou er ook naartoe gaan met zijn baas en collega en ik hoop daarom meteen kennis te kunnen maken met deze Sander, de baas van Joris. Het lijkt er namelijk op dat hij de aannemer wordt die het casco van ons huis gaat bouwen. Dat lijkt ons ideaal want dan kunnen Joris en ik samenwerken aan ons beider huizen en dat kan het resultaat alleen maar positief beïnvloeden lijkt mij. Wij hebben Sander (de Ruiter) aangegeven bij Inova, als mogelijke aannemer voor onze plannen. Dat was op aangeven van Joris die goed met zijn baas uit de voeten kan. Arie en Mieke van Inova hebben al wel kennis gemaakt met Sander, zij maken voor ons de keuze uit de aannemers en zullen diens prijsopgave ook beoordelen. Als ik het trio ontmoet op de beurs maakt hij ook op mij een goede indruk. Het is lunchtijd en samen eten we een broodje en kunnen er wat over praten maar meteen daarna ga ik weer mijn eigen gang want zowel ik als zij kunnen dan meer van datgene zien wat we zelf het liefste zien. Vol met ideeën kom ik later thuis. Monique heeft een foto opgeduikeld van een track van ons, waar we tegen de wind in naar Kalmar zeilen. Hermann (samen met zijn Ute gegadigde voor Cocoon) die twijfels had over de aandewindse eigenschappen van Cocoon, kan daaraan zien dat er niets aan mankeert. Hun vorige cat was er slecht in, dit plaatje met slagen van 90 graden zullen ze waarderen. 

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.