15 november 2018 Almere

Naast ons maken ze zich klaar voor het hijsen van een 28 meter lang motorjacht van 85 ton. Ook voor de mannen van de Gier is dat een groot jacht, hun kraan gaat tot 100 ton. De eigenaar van het schip vaart het enorme jacht netjes tussen de kraanbanen, net zo ver ertussen dat de balansvinnen (flippers noemen ze die hier op de werf) voorbij de tweede set hijsbanden zijn. Henk heeft de mannen uit de werkplaats erbij gehaald om assistentie te verlenen. Ze staan met stootwillen langs de kant en roepen aanwijzingen als dat nodig is. De twee keer drie hijsbanden kraken als Henk begint te hijsen. Dat is de wrijving met de romp als het volle gewicht erin komt te hangen. 

De Sea Breeze komt netjes omhoog en Henk rijdt de kraan met de boot in de banden boven de transportwagen. Ruud en Rian komen even langs om afscheid te nemen en me nog wat polijstpapier te brengen. Ik breng de vier lege dieselcans naar de auto en neem mijn zonnebril mee terug, het is prachtig weer en ik ga zo varen. Monique maakt brood voor onderweg en we nemen afscheid van Henk, Diana en hun medewerkers. Ze zijn druk met de Sea Breeze, Rian vertelde dat ze daar de komende maanden een hoop werk aan gaan hebben. 

Met beide motoren in hun achteruit glijd ik van de steiger weg naar open water. Ondanks dat ik de propellers grondig heb schoongemaakt en ingevet , willen ze nog niet zo lekker omkeren. Tijdens het van voorzichtig achteruitvooruit naar achteruit schakelen, moeten de bladen van de props een soort draai maken waardoor ze met een andere spoed komen te staan. De ene stand is goed voor het achteruit varen en de andere natuurlijk om maximaal druk te hebben bij het vooruit varen. Ik worstel een beetje met het van voor naar achteren schakelen om dat dat de manier is om de schroefbladen in de juiste stand te krijgen. Als ze goed staan zwaai ik naar Monique die op de steiger staat te kijken of ik goed wegkom. We zien elkaar weer aan de overkant, zij rijdt de auto om. 

Eenmaal tussen de havenhoofden door, probeer ik of de stuurautomaat het weer doet. We zijn er met Jacques mee bezig geweest en dit is de proef op de som.en daar gaat hij Ik druk ‘auto’ in en laat het roer los. Er gebeurt verder niets, de boot vaart gewoon rechtdoor. Precies rechtdoor, dat wel. Ik druk op tien graden naar bakboord en er volgt een strakke beweging naar bakboord. Dat ziet er goed uit. Ik stel de koers precies goed in en ga aan het opruimen. Er liggen nog een hoop lijnen en van alles aan dek. Als het er weer toonbaar uitziet ga ik de reeflijnen inscheren. Toen de mast er een maand of twee geleden af moest, dacht ik dat de giek ook de opslag in zou gaan maar Phillip stelde voor om die gewoon op de kajuit te laten liggen. Had ik voor niets alle zeillatten eruit gehaald. 

Maar goed, onderweg naar Almere had ik alle tijd en al gauw heb ik de boot en het grootzeil weer op orde. Nog elf mijl te gaan naar de Pampushaven als ik naar de wc wil gaan. Binnen hoor ik mijn telefoon, Monique is daar al en meldt dat het steigertje al vol ligt. We wilden er ankeren, maar liever aan de korte gastensteiger als er plek is. In de winter wordt er niet veel gevaren en mag je er langer aan liggen. Normaal is dat drie dagen. Mensen die er liggen verwezen Monique naar zo’n zelfde steiger in de vluchthaven bij de Block van Kuffeler, ongeveer vier kilometer noordelijker. Wellicht dat de steiger daar nog vrij is. 

Ze rijdt er naartoe en belt me terug. Die hele steiger is vrij en de mensen van de twee loodsen die ervoor staan zeggen tegen Monique dat we welkom zijn. In het voorbijgaan heb ik die steiger vaak genoeg gezien maar ik ging er vanuit dat die bij de loodsen hoorde. Niet dus, het is ook een gastensteiger en daar mag je sowieso drie dagen vrij aanmeren. In de winter is dat min of meer vrij omdat er toch (bijna) niemand gebruik van maakt. Meteen met het telefoontje maak ik een koerswijziging en drie kwartier later ben ik ter plekke. Monique vangt mijn lijnen op en voorlopig liggen we hier heel goed, echt heel goed. 

One Response to “15 november 2018 Almere”

  1. Che Chow says:

    40 jaar geleden kon je bij de Block van Kuffeler heel goed vissen. Dweilen van brasems, grote voorns en heel veel grote baars.

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.