14 november 2018 Enkhuizen

Als de kraan aan komt rijden hebben we het ontbijt net achter de rug. Prima timing. Het is dezelfde chauffeur, Niels, die ons uit het water heeft getild,strak in het pak maar nu met een gloednieuwe kraanwagen. Hij moet zich er nog wat meer mee vertrouwd maken. Het ding is niet groter dan de vorige maar kan wel meer tillen. 160 Ton maar liefst. Het hangt samen met de te overbruggen afstand. Met de mast bijna recht omhoog kan hij inderdaad die 160 ton tillen en verplaatsen maar alleen als het in de directe nabijheid van de wagen is. Hoe verder naar buiten de mast moet reiken, hoe minder gewicht hij aan kan.

Onze boot is sowieso geen probleem, twaalf ton is een eitje voor de kraan en dat is te merken. Van de nog even snel de onderkant van de kielen in de anti-foulingvorige keer weten we dat de voorste strop ongeveer anderhalve meter langer moet zijn dan die van de zijkanten en zo tuigen we het hijsgerei op. Henk en ik helpen de chauffeur. Terwijl hij zijn machine bedient, hangen wij de stroppen eraan en bevestigen de boel aan de wantputtingen. Monique en ik blijven aan boord terwijl de boot met een vaartje de lucht in gaat. Best apart als je erop staat.

Terwijl we in het water liggen maar nog wel aan de stroppen vastzitten, start ik de motoren. Zodra we de stroppen losgooien moeten we subiet kunnen varen andershop, de lucht in drijven we door de wind tegen de Niyazi aan. Dat is de boot die anderhalve week geleden ook te water werd gelaten maar ze hebben serieuze motorproblemen, vandaar dat ze er nog liggen. Safier is dit weekend aan de andere kant van de sluizen gaan liggen om het vervelende weer uit de weg te gaan. Als de wind de havenkom in staat dan lig je hier erg ongemakkelijk. De golven kwakken je non-stop tegen de wal. 

We varen gelijk achteruit nadat ik de laatste strop heb losgegooid en langzaam varen we naar de werf van De Gier, waar Phillip ons op staat te wachten. Hij is de specialist die alles met tuigage doet bij het bedrijf. Hij haalt masten eraf of zet ze erop maar als Henk het niet zelf doet, dan hijst Phillip ook boten uit het water of zet ze terug. Beide heren zijn erg handig met alle zware apparatuur van het bedrijf. We parkeren de boot langs het remmingwerk aan de andere kant van de botenlift en onze mast hangt al hoog in de lucht te wachten. Zodra Cocoon vast ligt gaan we meteen verder met het plaatsen van de mast en dat gaat van een leien dakje. Samen maken we de stagen vast nadat de mast op zijn voet is neergezet.

Met drie kwartier is Philip klaar, ik heb de rest van de middag nodig om de zeillatten weer in het grootzeil te krijgen en om verschillende lijnen weer goed in te scheren. Ik had het idee dat de bakboord motor geen koelwater pompte en tussendoor start ik die motor nogmaals om te kijken of dat zo is. Op het droge heb ik diens wierpot schoongemaakt en misschien is dat de oorzaak. Lucht in de pomp denk ik. Na verschillende pogingen heb ik dat nog niet voor elkaar, morgen nogmaals naar kijken. 

Om halfzes vind ik het wel mooi geweest en ik stap de warme salon binnen. Monique heeft nog 80 liter diesel gehaald want ook al varen we niet, de kachels gebruiken het ook. Ik waag me nog even op de beurs en plaats verschillende kooporders. Samen kijken we naar het verloop van de koers en Stuk voor stuk lopen de orders er met winst uit, alhoewel ze eerst tegen, dus met verlies, begonnen. Ik sluit weer netjes in de plus af en dan is het eten klaar. We horen weer klotsen tegen de boot en na het eten gaan we allebei weer lekker onder onze eigen douche. Ook een traktatie! 

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.