21 september 2018 Enkhuizen

Juist vanmorgen, om acht uur, is de storm van vannacht op zijn hevigst. De boot trilt en de regen slaat met geweld en in golven tegen de salonramen. Gisteravond heb ik de giek, die op twee stootwillen boven op het dak ligt, extra vast gesjord. Die moet daarboven niet gaan schuiven of dat het doek van de zeilhuik gaat liggen klapperen. Niets vervelenders wanneer je in bed ligt dan zo’n klapperende huik of iets anders wat in de wind klappert. Je kunt niet doorslapen en je weet dat als je er niets aan doet dat het dan kapot gaat. Moet je er in kou en regen uit om het te gaan verhelpen. Gelukkig hebben mijn voorzorgsmaatregelen van gisteravond geholpen. In bed merkten we relatief weinig van de korte storm die er woedde.

Tijdens ons ontbijt zien we de wind haast draaien. We hebben het uitzicht op de  vijf windmolens die hier op de dijk staan. De molens draaien nu met hun wieken bijna naar ons toe, de wind komt uit het westen. Vanmorgen kwam hij uit het zuidwesten. Tijdens het grootste geweld van de storm liggen we in de luwte van de grote loods van de Gier. Een boot die naast ons bezig is voor Rijkswaterstaat laadt verschillende meetapparaten op zijn dek. Maar als de regen met veel geweld tegen onze ruiten slaat, schuilen ze daar ook maar even.  Een bestelbusje stopt naast onze steigers, die gelukkig goed blijven staan. Jacques stapt uit het busje en ik til een zware rugzak met gereedschap omhoog. 

Jacques komt ons helpen met de apparatuur problematiek. We beginnen met koffie en gaan dan aan het werk. De regen is opgehouden en we kunnen de waardes van de apparatuur buiten, weer zonder nat te worden aflezen. Er is toch iets loos met het fluxgate compass. Of meer eigenlijk met de plek waar het ding was bevestigd. Er loopt 25cm onder het apparaat een kabelgoot waar onder andere de draden  van de zonnepanelen door lopen. Misschien dat die de boel storen maar de waardes van het kompas zijn beslist anders als we het op een andere plek houden. Na het goed bekeken en vergeleken te hebben schroeven we het kompas op een andere plek, dichter bij de stuurautomaat. 

Zo lopen we de verschillende problemen langs, van de stuurautomaat tot de aan/uit knop van de inverter. Zonder mast kunnen we lang niet alles meteen goed nakijken maar het lijkt erop dat de belangrijkste issues eigenlijk al verholpen zijn. Het lastigste was nog het verplaatsenJacques to the rescue van de aan/uit schakelaar van de inverter, maar die zit inmiddels op het schakelpaneel in plaats van in een hoekkast van de bank. Die schakelaar gebruiken we dagelijks en nu kunnen we er zonder meer bij. We spreken af om straks als we weer te water zijn gelaten en ik de instrumenten heb gecheckt en mijn calibratierondjes heb gevaren, verder te gaan met het opnieuw installeren van alle bedrading achter het schakelpaneel. Dat is nu nog een grote spaghetti bende en zo hoort het niet. 

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.