17 september 2018 Enkhuizen

 
Maandag, ik ben benieuwd welke stappen het schildersbedrijf van Ruud de Groot al kan nemen. Vrijdag hebben we de offerte voor akkoord getekend en we hoopten allemaal dat ze goed gebruik zouden kunnen maken van de komende warme week. Het is natuurlijk wel kort dag want er moet een hoop gedaan worden voordat ze voldoende ver zijn om te spuiten. Ik begin met de boutjes van onze twee voorramen. Er zaten er maar een paar in, de rest ‘moest nog’. Ik had de goede bouten wel maar die waren net een halve centimeter te lang. Bij de bouwmarkt vond ik eerder deze week de goede niet, ze hadden eigenlijk maar een heel mager assortiment bij de Gamma hier. Door die van mij gewoon een stukje in te korten met een dun schijfje op de haakse slijper kom ik er ook. 

Het aluminium frame waar ze in moeten komen is zwart geanodiseerd en daarom maak ik de boutjes ook zwart. Ik heb verschillende busjes met spuitlak en zwart zit erbij. Als het binnenste frame er toch af is, maak ik meteen de rand van de wand ook zwart. Dat oogt beter. Met een klein kwastje maak ik de boutjes die er al in zaten helemaal zwart en uiteindelijk is het frame om het raam, de boutjes en de wand die daartussen zit, allemaal netjes zwart. Zo is het netter afgewerkt. Door het raam kijk je tegen het licht in dus kleine onvolkomenheden vallen niet op. 

 
Nu ik die lak toch tevoorschijn heb gehaald, kan ik meteen de ankerketting mooi merken. Monique laat het anker op de werf zakken en ik trek de ketting in lange banen op de grond onder de boot. De ketting is nog behoorlijk modderig van het ankeren bij Lelystad  en dat moet er eerst af voordat ik met mijn spuitlak aan de gang kan. Intussen is Ruud (van R de Groot, schildersbedrijf) aangekomen met twee schilders van zijn bedrijf. De ene, Dimitri, gaat bij ons aan het afplakken en schuren. Rian gaat in de grote loods met een boot aan de gang. Dimitri is een aardige vent die uit Nieuw Zeeland komt. Hij is ZZP’er wiens familie nu in Zuid Frankrijk woont. Bij de bekende havens waar de grote luxe jachten allemaal liggen. Daar kon hij de laatste tijd niet goed aan werk komen en hier wel. 
 
Ik meet voor de ankerketting banen van tien meter af en ga de ketting om de tien meter merken. Ik begin met zwart, dan rood, wit en blauw, dan weer zwart en ik eindig met zilvergrijs. De ketting is 75 meter lang, voor iedere 10 meter een andere kleurdat wist ik nog niet en het anker zet ik op onze weegschaal om daar het gewicht van te weten te komen. Ik schatte het op veertig, maar het is vijfenveertig kilo zwaar. Lekker wat overgewicht. Deze boot is niet zo zwaar, maar vangt wel een hele hoop wind, dus kun je dat overgewicht goed gebruiken. Dimitri bracht een paar stukken karton mee uit hun loods en ik spuit de verschillende kleuren allemaal twee keer aan beide kanten van de ketting. Het gaat er bij regelmatig ankeren behoorlijk snel weer af, maar ik heb maar een klein beetje kleur nodig om te zien hoeveel ketting ik heb gestoken. 
 
Dimitri heeft al een groot deel van de bakboord romp geschuurd en voordat hij de schade uit het zicht schuurde, bedacht ik net op tijd dat de man van het expertisebureau het nog moet zien. Die komt woensdag pas. Voorlopig is er nog genoeg te schuren, Dimitri heeft er verder omheen geschuurd, maar een deel van de krassen van de steiger hier, is al niet meer te onderscheiden. Vanmiddag zijn we samen gaan douchen in de bedrijfshal bij de Gier. Philip, de tuiger was er ook weer, ditmaal om een motorstoring van een klein jacht te verhelpen. Er werden zaterdag twee jachtjes met panne binnengebracht door de SAR (search and rescue). Het is een komen en gaan op en aan de loswal en voorlopig vinden we het wel gezellig hier. Voor het sanitair is het wel behelpen maar tot nu toe is het over het geheel genomen positief. 

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.