13 september 2018 Enkhuizen

 
Als we wakker worden is de dag nog grijs en vochtig, maar anderhalf uur later zitten we met de deur open en schijnt de zon. Buiten is het aangenamer dan binnen. Mijn trui kan al snel weer uit en ik spoel de watermaker. Monique draait een was en we overleggen met de schilders. Eén van de hallen van De Gier is verhuurd aan een schildersbedrijf, gespecialiseerd in het werk van de jachtenbouw. Ik vind een blik verf van onze grijze zijkanten en Rian, een van de schilders gaat met de kleur aan de gang. Hij zoekt of hij die kleur kan vinden op een kleurstaal. Hij heeft van één merk een stuk of zes dikke kleurenwaaiers en één daarvan is volledig gevuld met grijstinten. Tussen de tweeduizend variaties kan hij ons grijs niet ontdekken. Hij verzekert me dat ze er wel gaan uitkomen want met het restje uit het blik spuit hij een staal wat ze bij AllGrip door de computer laten uitlezen en namaken. 

Onze kleur Is niet echt een probleem, het is meer het feit dat het metallic lak is wat lastig is voor de schilders. Rian legt uit dat hij uit een hoeveelheid van dezelfde metallic lak wel tien of nog meer verschillende tinten kan spuiten. Daarvoor hoeft hij alleen maar de dikte, de hoeveelheid verdunner , lucht of zelfs de temperatuur iets anders te doen om verschillende resultaten te krijgen. Dat is dan ook de reden dat beschadigingen in metallic lak eigenlijk niet plaatselijk onzichtbaar kunnen worden gerepareerd. Morgen komen ze met een prijsvoorstel en ik denk dat we gaan schrikken. 
 
Het is fantastisch mooi weer en op de werf overleg ik even met Henk. De kraan zal om twaalf uur op de loswal aankomen maar er ligt een flinke sloep op de plek waar we Cocoon hadden gedacht. Henk belt even met de havenmeester die daar over gaat en hij spreekt af dat ik die havenmeester kort daarna op de loswal zal zien. De man is zich niet bewust van een sloep op het het terrein. We gingen gisteren zelf even kijken en het ding ligt op de ons toegewezen plek. Nou vroegen de schilders of we bij het plaatsen rekening wilden houden met ruimte voor een steiger rond de boot, dus kunnen we ook niet echt tegen de erfscheiding van het terrein aan worden gezet. 
 
Er is amper wind en ik start de motoren terwijl ik vol in de zon sta. Ik glijd keurig achteruit het haventje uit en Monique loopt naar de auto om tweehonderd meter verderop langs de kade mijn lijn op te kunnen vangen. Het kost me weer moeite om de propellerbladen in de goede stand te krijgen na het achteruitvaren. Dat is steeds de laatste tijd. Op de wal moet ik ze schoonmaken en invetten, zodat die straks soepel omdraaien bij het veranderen van vooruit naar achteruit varen, of andersom. Bij de sluis laatst werd het haast precair. Bij de loswal ligt de boot in een wip aan twee landvasten op de goede plek. De havenmeester is er al op zijn fiets. 
 
Het is een vrolijke vlotte vent die blij is dat hij hiervoor naar de loswal is geroepen want nu kan hij legitiem lekker buiten in de zon zijn.de hijsbanden gaan aan de bevestigingspunten Door de sloep en een berg staken (lange stammetjes die de palingvissers voor hun fuiken gebruiken) kan Cocoon dus niet strak langs de erfscheiding maar volgens de havenmeester is er ruimte genoeg voor het lossen en laden over als we de boot een stuk ruimer neerzetten. Later blijkt dat Henk dat behoorlijk letterlijk opvat. De schilders zijn er blij mee, zeggen ze. De machinist van de hijskraan is een bekende van Henk en het gaat allemaal rustig en op een leuke manier. Met Henk bevestig ik de hijsbanden aan de drie ophangpunten op de boot. Voor hem is het wennen en ietwat unheimisch dat we maar drie ophangpunten gaan gebruiken, maar zo ging het in Stralsund ook. 
 
De boot geeft geen krimp als Jules, de machinist, heel langzaam begint te hijsen. We moeten de voorste band verlengen met een tweede maar dan komt ze redelijk netjes uit het water. Niet helemaal horizontaal, maar goed genoeg. Er kan trouwens niks verschuiven want de banden zitten vast aan de hijsogen. Bijkeurig gecontroleerd Stralsund hesen we een lege boot omhoog en die woog zonder mast en giek minder dan tien ton. Nu weegt Cocoon zonder mast maar mét giek en helemaal ingericht en getimmerd, tegen de twaalf ton. Daar ben ik mee in mijn sas want alleen het water en de diesel aan boord zijn goed voor bijna een ton. Al het door mij ingetimmerde gewicht samen met onze spullen (inclusief de dinghy) staan dus voor ongeveer een ton. Daar zou Schionning zelf ook tevreden over zijn denk ik. Drie weken geleden voeren we kortstondig nog veertien knopen, dat was ook al een goed teken. We hebben haar niet te zwaar gemaakt. 
 
Met grote zorg, hier neemt Henk duidelijk het voortouw, zetten we de boot op blokken. Het voorste deel van de kielen moet vrij blijven zodat we erbij kunnen voor de reparatie.aan het lijntje Jules laat de boot zodanig zakken dat zijn kraan nog zeven ton van het gewicht heeft en de blokken onder de kielen de andere vijf. Dan zien we precies waar er nog een latje of plankje bij moet zodat zoveel mogelijk van de oppervlakte van de blokken ook daadwerkelijk contact maakt. De boot staat al goed op alleen de kielen maar we plaatsen twee bokjes onder de achterkanten en voor mijn gemoed ook nog twee stukken biels onder de boegen. Die zijn eigenlijk overbodig want de boot stond al prima. 
 
Theo komt langs, een grote man in wit schilders tenue. Hij is door Henk gevraagd of hij zo genoeg ruimte heeft om aan de voorkant van de kielen te werken en om zijn mening te geven over wat er volgens hemnu de blokken er nog onder moet gebeuren. Ik had al een goede indruk van de schade door mijn duik in Zweden en het is niet beter of slechter dan dat ik toen concludeerde. Theo ziet ook geen serieuze problemen, het zal alleen nog een tijdje moeten drogen en daar hoopten we met een week of drie, vier aan te voldoen. Dat lijkt hem ruim voldoende en gelukkig komt het ook goed uit met de twee weken vakantie die hij vanaf dit weekend heeft. Als de rust is weergekeerd ga ik op mijn gemak de bakboord propeller schoonmaken. Na een uurtje krabben en wat vet tussen de tandwielen, draaien de bladen al om als ik met de hand de schroef van linksom naar rechtsom begin te draaien. Zo mooi hebben we het nog niet gehad. Nou die andere klusjes nog. 

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.