31 augustus 2018 Gieselau, Duitsland

 
Het is een kleine mijl varen tussen waar we afgelopen dag en nacht hebben gelegen en de sluis. Zo tegen acht uur heb ik de stootwillen en dede aanloop vd sluis in Holtenau lijnen klaar hangen en liggen en gaan we ankerop. Trees roept de sluis op en vraagt in perfect Duits wanneer en in welke sluis we naar het kanaal kunnen schutten. Het antwoord komt prompt, we moeten nog even wachten maar kunnen dan in de noord sluis varen als de lichten naar groen en rood zullen veranderen. Er is weinig wind en langzaam varen we naar de betreffende sluiskolk. Zo grijs en regenachtig als het gisteren was, zo mooi ziet het er vanmorgen uit. Even voor de sluis wachten is geen straf.

Er ligt een groot cruiseschip in de sluiskolk en we horen de sluismeester aan dat schip vragen of ze eruit willen varen. Kennelijk zijn ze even blijven liggen nadat de deuren naar het kanaal open waren gegaan. We kunnen het hoge witte schip zien liggen en dat beweegt niet erg. Even later roept de sluismeester het schip nogmaals op met hetzelfde verzoek want ze hebben de sluis nodig, zegt-ie. Uiterst langzaam zien we de reus later het kanaal in varen. Voor ons komt er een verandering van het plan, waarschijnlijk vanwege het trage cruiseschip. In plaats van via de noordkolk te schutten, wordt het de zuidkolk. Daar moeten we alleen nog wel even langer op wachten. Met dit weer maakt het ons weinig uit. 
 
Alle ruimte in de sluis als we er uiteindelijk invaren, vlak achter de Santana. We binden de boot vast en ik sta op de drijvende steiger even te beppen met de buren als de bel al weer gaat. De deur gaat open en we kunnen het kanaal in. Het plan is om bij Gieselau het kanaaltje in te varen en daar een eindje verderop aan de steigers af te meren. In ieder geval tot zondag. Op die plek hebben wij nog niet eerder overnacht in het kanaal maar we moeten eerst een kilometer of zeventig, tachtig, varen om daar te komen. Op elke halve kilometer staat een bordje met daarop de afstand vanaf Brunsbüttel. Kwestie van aftellen dus. 
 
Onderweg is het mooi weer, wel met tegenwind dus daar kachelen we tegenin. Golven zijn er niet, alleen af en toe één of twee vrachtschepen die ons tegemoet varen. Monique draait een was en later, in de middag gaan we om beurten allebei lekker uitgebreid douchen. De zon staat aan die kant op de romp eneen kilometer zonnebloemen daardoor is het toilet en de douche aangenaam warm. Prettig voor het poedelen. Er moet ook nog drie dagen baard worden afgeschoren. De motor levert alle stroom om de boiler meteen weer heet te maken, en het koelwater van de motor helpt erbij. Eenmaal schoon en opgeknapt neem ik het stuur en de iPod weer over van Monique. Achter het stuur sta ik met de muziek mee te fluiten en af en toe mee te dansen. Je moet toch wat op zo’n eind kanaal en het is goed om een beetje beweging te hebben. 
 
Na ongeveer 80 kilometer te hebben afgelegd draaien we het kanaaltje in, achter de Santana aan. Een paar honderd meter verder zien we links en rechts voor een sluis mooie lange steigers langs de oevers en daar leggen we aan. Jan waarschuwt dat boten die in het hoofdkanaal langskomen af en toe zorgen voor een hoop zuiging en dus moeten we de boot goed vastleggen en daarbij alle kikkers gebruiken. Dat is om de krachten te verdelen. We drinken thee in onze kuip en al snel merken we wat de passage van zo’n zeeschip teweeg brengt in het smalle kanaaltje waar we liggen. Later zijn we op de Santana waar Trees een maaltijdsalade heeft gemaakt en gebeurt het nogmaals. De echt grote jongens laten onze boten flink langs de steiger rossen, maar de lijnen, kikkers en stootwillen kunnen het aan. Al kletsende komen er allerlei verhalen los over onze wederzijdse ervaringen en van meerdere herinneringen wist ik niet eens meer dat ik ze had. Het praten erover brengt van alles weer naar boven in de herinneringen. Fijn dat we, eigenlijk op de valreep, nog zulke leuke gelijkgestemden hebben ontmoet.  

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.