8 augustus 2018 Enklinge, Åland/Finland

 
Ik heb hierboven Åland slash Finland geschreven omdat deze eilandengroep wel min of meer bij Finland hoort maar ze hebben een eigen vlag en een eigen bestuur. In hoeverre het nog meer zelfstandig is weet prima schuilplek hierik niet maar die vlaggen overal helpen ons er wel aan herinneren dat het niet echt Finland is. Het ziet er naar uit dat we hier de komende dagen nog wel zullen blijven vanwege de aanhoudende harde zuidenwind. Deze baai biedt goede beschutting en het is hier mooi en rustig. Na de koffie gaan we de benen strekken en het eiland verkennen. Hier hebben we lang niet zo’n ruige ankerplaats als bij Rauma en we komen droog en zonder problemen over. Via Google Maps had ik gezien dat er een pad was om te lopen. Dat er een auto staat bij één van de boothuizen maakt het ook al wel duidelijk. 

Op de satelietkaart zag ik ook waar we het makkelijkste van het water op de weg kunnen komen. In principe hoor je niet via iemand zijn steiger aan land te komen maar dat doen we wel. Er is namelijk een tamelijk vervallen steiger en schuur en daar knopen we de dinghy vast. We lopen over een groen pad naar de hoofdweg die daar van gravel is. De weg is van zeer recente makelij en dat meende ik ook al op de satelietkaart te zien. Aan de stronken en rommel meteen naast de weg is het werk van een bulldozer te zien. Dit gedeelte is van een pad opgewaardeerd naar een onverharde weg. We gaan gewoon maar lopen, richting het noorden. 
 
De lengte van Enklinge is ongeveer 5 kilometer en van het noorden, waar wij liggen, tot het zuiden loopt er dit pad. Ik schatte het op ruim vijf kilometer aan de hand van het aantal mijlen wat mijn meetinstrument op de kaart aangaf. We gaan domweg over de weg lopen en kijken wat er te zien is. Het alternatief is om dwars door de bossen te lopen en dat zien we niet zo zitten. De bossen hebben we eerder al wel enigszins verkend. Eenmaal bezig bedenken we dat we eigenlijk wel door kunnen lopen naar de andere kant van het eiland. Vijf kilometer en terug moet te doen zijn en het is bovendien goed voor ons. We hebben allebei weer op de weegschaal gestaan en we zijn allebei afgevallen, zoals we verwachten maar nog niet genoeg. Beweging is goed en nodig.
 
Het gaat ook goed. Bij andere wandelingen kreeg of de één of de ander van ons regelmatig ergens last van maar vandaag niet. Over de weg loopt het natuurlijk ook makkelijk. De vorige wandeling ging voornamelijk over rotsen en boomwortels en dat is toch andere koek. Het droge bos wordt hier en daar afgewisseld met kleine weilanden. Er wordt hier geboerd maar ik vraag me af hoe en of mensen daar überhaupt nog wel van kunnen bestaan. We hebben alleen een stel schapen en ergens een paard gezien. Misschien staan de koeien op stal. Als ze die al hebben want ik bedenk opeens dat ze wel lastig van hun melk af kunnen komen. Enklinge krijgt wel dagelijks bezoek van een fery maar die gaat niet rechtstreeks naar het grootste eiland van Åland. Die vaart tussen de andere eilanden van dezelfde gemeente.
 
We lopen straf door en na drie kwartier gaat het gravel over in een asfalt wegdek. We lopen meteen een heel stuk stiller. Af en toe passeren we zijpaden en daar staan dan brievenbussen bij de kruising. Aan deFinse brievenbus hand van de brievenbussen schat ik dat er misschien zo’n tweehonderd mensen op het eiland wonen. Het is spitsuur want we hebben maar liefst negen auto’s langs zien komen in de drie uur dat we gelopen hebben. Dat komt vooral omdat de veerpont halverwege die tijd aankwam en weer wegvoer. Ik schat dat er twee of drie auto’s zijn meegegaan en er kwamen er ook twee vanaf. Het verbaasde me wel dat niemand van de auto’s vroeg of we een lift wilden. Maar een enkeling groette in het voorbijgaan. We hebben ook maar liefst vijf fietsers gezien. Twee gingen kijken naar de aankomst van de pont en daar kwamen er twee vanaf. Er gebeurde heel wat vandaag. De fietsers groeten wel, op de vijfde na.
 
De ferry voer net weer weg toen wij daar aan de andere kant van het eiland aankwamen. Vandaar dat we getuige waren van alle drukte (twee auto’s en twee fietsers aangekomen en wat spullen voor de enige winkel (butik) op het eiland). Die winkel staat ook aangegeven op de kaart en heeft ook een eigen wegwijzer langs de weg. Wat ons ook verbaasde is dat we geen honden en kippen hebben gezien en maar twee of drie broeikasjes. Met zo’n lange strenge winter als hier heeft dat misschien niet veel zin maar de winkel heeft denk ik ook niet zoveel te bieden. Het meest interessante was de man die buiten zijn boothuis vis aan het schoonmaken was. 
 
Toen waren we weer terug bij onze baai, na bijna twaalf kilometer (11,9 km) te hebben gelopen. De weg loopt daar wat hoger boven het water en ik zag de man bezig. Ik was nieuwsgierig wat hij nou in zijn netten (staand want) had gevangen dat de moeite was en dichterbij gekomen zag ik dat-ie baarzen hier werd ooit veel vis gerooktschoon stond te maken. Ik vertelde dat ik van die zeilboot was en dat ik me afvroeg wat je hier nou kunt vangen want het valt mij tegen. Nou met tien netten van elk 25 m had hij een kleine twee emmers baars gevangen en die stond hij dus schoon te maken. Als je er genoeg hebt, want ze waren maar handgroot, zijn ze inderdaad lekker, maar dan heb je er wel aardig wat van nodig voor een maaltje. Later op de dag ga ik terug naar de wal om pieren te zoeken om te dropshotten. Dat is een manier van vissen die erg goed werkt op baars. Op twee piepkleine piertjes na kan ik niet eens meer pieren vangen. Het bos maakt het niet makkelijk en de droogte deed waarschijnlijk de rest. Ik durfde niet bij iemand in zijn tuin te gaan zoeken en ik zag ook niemand om het aan te vragen. Zucht. 

2 Responses to “8 augustus 2018 Enklinge, Åland/Finland”

  1. Che Chow says:

    Bruine rubbertjes voor je hengeltopje gebruikten wij vroeger in het IJsselmeer (toen daar nog vis zat bij b.v. Block van Kuffeler). Toen werd daar stevig baars op gevangen. Kan me herinneren dat ik daar met broer Peter heb gevist.

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.