9 juli 2018 Resarö, Zweden

Joep en Ria zijn hier met ons in Stockholm maar hun vliegtuig vertrekt morgenvroeg uit, dus moeten ze  terug naar Nyköping. Vandaar dat ze vanmorgen op de trein daar naartoe stappen, die kaartjes hadden we eergisteren na aankomst hier in Stockholm al geregeld. We zijn bijtijds op om voor de laatste keer samen te ontbijten. Koffers waren gisteren al klaargemaakt en na wat opruimen stappen we de wal op om met ze mee te lopen naar het station. Mijn steekwagentje doet nog goede diensten met zijn grotere wielen: de drie koffers passen er allemaal op en dan loopt het nog steeds makkelijk. 

In het centrum van de stad is een groot verzonken plein en daar zijn de ingangen van verschillende metrolijnen. Ze moeten namelijk eerst naar een ander station waar ze over kunnen stappen op een gewone trein. Als we daar aankomen nemen we afscheid en stappen ze op de roltrappen naar de metro. Ook met hen hebben we het heel goed naar ons zin gehad. Het was gezellig en het gezelschap was geen moment te druk of teveel. Integendeel, als we op de boot terugkomen met zijn tweetjes vind ik het maar stil. Op de terugweg hebben we nog wat boodschappen gedaan en hebben we besloten om vandaag weer een stukje noordelijker te varen. 

Afgelopen dagen hebben we zoveel in de stad gelopen dat we denken het wel weer voldoende te hebben meegemaakt. Na de koffie gooien we los en met behulp van een beetje wind varen we zo uit de haven weg. De wind is weer eens tegen gedraaid, dus op de motor varen we door de brede sund, dezelfde weg als die we gekomen zijn. In eerste instantie had ik een route gepland die ons tien mijl voorbij Vaxholm zou voeren maar dat wordt een te lange motorsessie naar onze zin. Het alternatief heb ik iets voorbij dat eiland gevonden. Tegen de tijd dat we daar het anker laten vallen, is het mooi rustig geworden met de wind en achter het eilandje hier is het aangenaam luw en zonnig.

Na de bank even te hebben getest (hij bevalt nog prima) laat ik de dinghy zakken met een hengel en wat visspullen erin. De wind blaast me mooi langs een rietkantjedinghy aan de haak maar ook hier is er erg veel groen tussen bodem en oppervlakte. Ik vang alleen maar wier. Bij een steiger aangekomen gooi ik er langs de kanten tot ik mijn plug met kracht tegen de dinghy sla bij het uitwerpen van mijn kunstaas. Eén van de haken is het vinyl ingegaan. Ik ruim meteen mijn hengel op en vaar terug naar COCOON. Daar kan ik op het water niks aan doen, dus hijs ik de dinghy op en dat brengt het probleem op een makkelijk werkbare hoogte boven het achterdek. 

Gek genoeg loopt er helemaal geen lucht uit, de tube is nog keihard. In de dinghy heb ik een reparatieset maar daar zit geen gebruiksaanwijzing bij. Die zoek en vind ik in de gebruiksaanwijzingen van de bijboot. Pas als ik gelezen heb hoe het moet worden gerepareerd, laat ik zoveel lucht ontsnappen dat de druk eraf is en trek ik de haak eruit met een puntbektang. Dan kan ik aan de slag. Het is niet ingewikkeld maar je hebt er ook een hete lucht pistool bij nodig. Beetje mazzel denk ik, dat ik zo’n ding bij me aan boord heb. Twintig minuten later is het leed geleden, morgen kan ik hem weer opblazen. Een heel rustige dag dus, met zijn tweetjes. Joep en Ria zijn keurig in het hotel aangekomen maar die hebben al het lopen van afgelopen weekend nog verbeterd met vandaag veertien kilometer. Deels mét bagage. 

2 Responses to “9 juli 2018 Resarö, Zweden”

  1. Che Chow says:

    Eindelijk eens iets beet..…………..!!

    • Jan Bart says:

      Op Suwarrow had ik er een keer een haai aan die net zo lang was als de dinghy (ruim drie meter) en ik vreesde voor het rubber. Toch was dit de allereerste keer dat ik vissend de dinghy beschadigde. Dat valt mij nog mee…
      Het wordt echter wel hoog tijd dat ik weer eens wat vang. Met welke hobby kun je zoveel plezier hebben aan een illusie?

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.