8 juli 2018 Stockholm, Zweden

Redelijk bijtijds zitten we in de kuip van ons ontbijt mét gekookt eitje te genieten. Het is zondag en we zijn van alles van plan. Met Joep lanceeronze eigen rondvaart ik de dinghy en daar varen we even later met zijn vieren mee door de haven. We hoeven alleen maar naar de overkant, naar het Vasa Museum, maar het leek ons wel aardig om er een rondje mee door de dichtstbijzijnde delen van de havens te varen. Als vanzelf is het weer opnieuw prachtig en het zou zelfs 26 graden worden vandaag. Dat is ruimschoots gehaald volgens ons.

Na de ‘rondvaart’ parkeren we de dinghy in de gastenhaven want die is vlak naast het museum. Niemand die bezwaar maakt.ruim 300 jaar in zee gelegen Overal om ons heen worden voorbereidingen getroffen voor een drukke dag met veel toeristen. Het is nog redelijk vroeg op dat moment. In het museum is het ook nog niet zo erg druk en we vergapen ons opnieuw aan het schip en aan de geschiedenis er omheen. Omdat het schip vrijwel meteen na het in gebruik nemen kapseisde en zonk was het in topconditie (op de stabiliteit na) toen het zonk. Het gebrek aan paalwormen in de Oostzee maakte dat het nog in zo’n goede conditie was toen men het in 1958 herontdekte.

Het zonk omdat de koning en opdrachtgever halverwege het bouwproces nog een extra kanonnendek wilde en dat verstoorde de balans in grote mate.het vliegende equivalent van een vliegdekschip Er was daardoor niet genoeg ruimte meer voor voldoende ballast terwijl daar door al dat hoog geplaatste gewicht van de extra kanonnen juist meer behoefte aan was. De eerste windvlaag die vat kreeg op de zeilen maakt dat het al ver overhelde en bij de tweede helde het zover over dat het water door de geschutpoorten naar binnen liep. Toen was het in no time gebeurd met het nieuwe schip van de koning.

Er volgde een onderzoek naar de oorzaak en daarbij werd het werk van de twee Hollandse bouwmeesters onder de loep genomen.destijds een enorm gat in de rijksbegroting Al snel bleek dat de vele extra kanonnen de hoofdoorzaak waren en daar hadden de bouwmeesters geen schuld aan. Die kanonnen waren destijds vreselijk kostbaar en na de ramp zijn er heel veel geborgen door mannen naar beneden te laten zakken onder een soort waterdichte metalen koepel. Ze konden heel kort beneden blijven maar daar bonden ze lijnen aan de kanonnen die zodoende opgetakeld konden worden. Ik vermoed dat daar ook nog de nodige slachtoffers bij zijn gevallen.

We vermaken onszelf uitstekend in het best bezochte museum van Zweden maar tegen lunchtijd verlaten we het gebouw weer om naar de dinghy te lopen. Na honderd meter varen zijn we weer aan zo zag de rijk versierde spiegel er ooit uitboord waar we ons de lunch goed laten smaken. Daarna lopen we opnieuw naar Gamla Stan om via een ander gedeelte (dan gisteren) naar de achterliggende wijk op Södermalm te lopen. Dat zou volgens een beschrijving een goed beeld geven van het voormalige Stockholm. Het is er mooi en een beetje statig vond ik maar in de hoofdstraat zit het vol met prettig aandoende horeca en vele Stockholmers zijn op de terrassen te vinden in gezelschap van hun vrienden. Het weer leent zich er goed voor vandaag.

Nogmaals via Gamla Stan lopen we weer richting vaste land en als vanzelf komen we in de Kalverstraatde spiegel met al zijn gedetailleerd beeldhouwwerk van deze stad, de Drotninggatan. Die lopen we helemaal uit tot waar er niets meer te beleven lijkt en vandaar gaan we terug naar de boot. Dat is dan nog een hele tippel die we zoveel mogelijk via niet eerder geziene wegen lopen. Stockholm is zeer de moeite van het bekijken waard. Uiteindelijk hebben we poort tussen het oude centrum en het nieuwegisteren bijna tien kilometer gelopen en vandaag ruim twaalf, volgens de stappentellers op onze telefoons. Ik wist eerlijk gezegd niet dat we dat ook op onze foontjes hadden maar die geven dat dus aan. Ik denk dat wij morgen nog wat meer gaan voelen in onze kuiten maar vandaag genieten we voorlopig nog van het zonnige terras achterop de boot.

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.