2 dec ’09 Mindelo

Het wordt een klusdag vandaag. Eerst haal ik bij het winkeltje nog twee grote harpen (sluitingen) en een boutbeugel voor de bevestiging van nog een blok in de mast. Geen idee hoe dat ding officieel moet heten. Op de eindplaat bovenop mijn mast zitten min of meer op een uitstekende hoek twee gaten met een hartafstand van vijf cm. Aan bb zijde zitten ze ook en daarin zit een beugel gebout, waaraan het gennakerblok hangt. Datzelfde monteer ik  ook aan de sb zijde van de mast. Nu heb ik dus een katrol met val extra.

Wierd bleek gisteren in een van zijn voorraad dozen een valgeleider te hebben, als reserve. Jeroen zag hem ertussen zitten en vertelde Wierd dat ik daar wel eens erg gelukkig van zou kunnen worden. Ik vaar immers al een tijd rond met een gebroken exemplaar. Sinds Spanje kon ik er niet meer aankomen, ook niet toen ik hem bestelde. Als ik terugkom van de Victory met wat koude versnaperingen, zie ik het ding tot mijn verbazing liggen. Ik mag hem hebben van Wierd en daar word ik inderdaad happy van.  Boven in de mast heb ik de oude vervangen. Het normale val met het staaldraad als onderstuk laat ik nu beneden als reserve. Het staaldraad brak steeds op de rol, bovenin de mast. Hoe dat nou steeds kwam weten we niet zeker, maar misschien gebeurt het niet met een gewone lijn als val. Met het nieuwe val mee, heb ik ook nòg een lijntje getrokken. Als dit val breekt dan kan ik nog twee andere, gennaker- en spinnakerval gebruiken voor de genua. Maar met behulp van dat lijntje kan ik wellicht ook nog de oude val weer in de mast hijsen. Op weg naar Suriname zullen we twee weken onafgebroken zeilen. Zonder genua zou dat zomaar twee dagen meer kunnen worden. Met al die back up mogelijkheden zie ik dat nog niet gebeuren.

In de gearbox van de motor peilde ik nogal weinig olie. Ik heb er het boekje nog eens op na gelezen en daar staat een hoop nieuws in voor deze leek. Dat er steeds lucht in de brandstof zat, zou ik al veel eerder hebben kunnen concluderen als ik dit boekje nog eens had gelezen. In een gearbox zit weer aparte gearboxolie, dus ik wilde er aan wal naar gaan zoeken. Toen Jeroen dat hoorde meldde hij dat hij nog een can had staan, die hij zich niet op zag maken. Met een half litertje is het niveau weer helemaal in orde, dus ook dat is weer prettig geregeld.

Terwijl Monique de was doet, op de hand, ga ik aan de gang om een vakverdeling te maken op het aanrecht. Voor op een schip hebben we een prachtig lang aanrecht, maar dat heeft ook zijn nadeel. Zeilende over sb gaat het nog wel omdat het keukengerei dan aan de goede kant blijft door die helling. Andersom, over bb dus, en dat zal het komende weken wel voornamelijk worden, glijdt alles naar links. Daar sta ik niet te koken of het brood te smeren, dus dat is knap lastig. Alles wat ik niet vast heb of ergens klem zet zwiept naar de lage kant. Buiten mijn bereik, in de gootsteen of op de grond. Met drie wegneembare teaklatjes, van de grijprand tot aan het schot, heb ik nu vier vakken gemaakt. Dat gezwieper moet maar eens afgelopen zijn.

Voor morgen ga ik nog op pad om kaarten te kopen voor het hele gezelschap. Het plan isdeze Armas zal ons naar Santa Antao brengen met de ferry over te steken naar Santa Antao. We zijn met tien volwassenen en vijf kinderen. Eerder hadden Monique en ik gekeken naar de kosten van een retour en we dachten dat dat 700 esc. zou zijn. Bij de boten haal ik geld op, want wij hebben niet meer zoveel. Met veel moeite kan ik bij het loket duidelijk maken dat we met zijn tienen morgen willen oversteken en dat er river deep,mountain highvijf kinderen bij zijn. De oudste (van de kinderen) is 4 jaar.  Ze vinden daar eigenlijk dat we die kaarten morgen maar moeten kopen en dat ze al om zeven uur open zijn. Ja, en de boot vertrekt om acht uur. Dat gedoe willen we morgenvroeg juist niet hebben dus ik hou vol. Als ik alle (!) namen èn voornamen voluiton top of the world op een papier schrijf met de leeftijd van de kinderen erbij, willen zij de tickets wel maken. Alle voornamen weet ik en bijna alle achternamen ook.  De leeftijden van de kids weet ik, maar niet de achternaam van de vader en de broer van Carolien. Voor deze gelegenheid heb ik ze toegevoegd aan de familie van Wierd. Alhoewel ik zijn achternaam geloof ik, ook niet helemaal goed echt indrukwekkendheb. Het gaat erom dat de Port Authority graag wil weten wie er allemaal aan boord zijn als het schip vergaat. Tja, het is hetzelfde stukkie als van Den Helder naar Texel, maar hier heet hetgeen er tussen ligt: Atlantische Oceaan. Als alles dan eindelijk gelukt is blijkt die 700 esc. alleen een heenreis te betalen. Een retour kost het dubbele. Ze leggen de tickets klaar, ik heb nu effe geen 14.700 esc. bij me. Grrr

Tags: , , , , ,

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.