31 juli 2015 Pulau Bohaydulong, Oost Maleisië

Met een dinghy vol met spullen varen we naar Small Cat Fun. Het plan is om naar een klein eilandje te varen en daar voornog een spons anker te gaan. Zodra alle duik-,vis-, lunch- en zwemspullen aan boord zijn gaan we ankerdown met de dinghy en ankerop met Small Cat Fun. De bijboot laten we achter op de ankerplek van Derek en Ginette. Het is hoog water en we gokken erop om over de ondiepe pass aan de oostkant uit de eiland ring te varen. Terwijl ik voor op de boeg sta, stuurt Derek het ondiepe turkooisgroen op. Het ondiepste gedeelte blijkt ongeveer twee en een halve meter water te hebben, maar al varende schuiven we evengoed over verschillende koralen en van bovenaf is het moeilijk om te zien hoe hoog ze boven het zand uitsteken. Hun cat heeft een diepgang van 1.10m. We raken gelukkig niets.

Over de radio geven we het door aan Sirius en Vérité die ongeveer dezelfde plannen hebben voor vandaag. Zoals wij te gast blauw in het blauwe waterzijn op SCF, hebben de beide andere cats ook twee of vier gasten aan boord. Het eilandje is al snel bereikt en nadat de boot vast ligt achter het anker maken we ons klaar om naar beneden te gaan. Ginette en Monique zwemmen vanaf de boot naar de rand van het koraalrif maar ontdekken al doende dat er een sterke stroming staat. Derek ziet dat al gauw en roept ze terug. We doen het anders. De dames brengen ons weg met de dinghy. Wij stappen een paar honderd meter stroomopwaarts uit en laten ons naar beneden zakken. Monique neemt al snorkelend de dinghy op sleeptouw en daarvandaan snorkelen ze met de stroming mee terug.

Bijna gelijk zien we een schildpad onder ons die zijn rechter achterflipper mist. Dat gebeurt vaker en kennelijk kunnen zecuttlefish zich toch nog aardig redden als het goed heelt. Ook al snel zien we een groep van ruim veertig baracuda’s. Van het formaat waar we er allebei een van gevangen hebben vorige week. Ongeveer éénmeter twintig. Baracuda’s zwemmen vaak in een gesloten groep rond. Geen alledaags gezicht echter. Laatste keer dat ik dat zag was bij Venezuela, voor Derek is het voor het eerst. Gisteren 10 soorten vis op 1m2zagen we al snorkelend een grote (halve meter) cuttlefish, tijdens deze duik zien we er meerdere. Het water is helder en het koraal erg gevarieerd. Het stroomt beneden ook behoorlijk en omdat we als het ware gewichtloos zijn driften we moeiteloos over al het moois terug richting boot. Op een afstand zien we zowaar de ankerketting verschijnen. Derek is daar zo’n beetje door zijn lucht heen en geeft aan dat-ie naar boven gaat. Ik maak duidelijk dat ik nog wel een tijdje heb en dat ik op die plek rond blijf scharrelen.

Boven me hoor ik later een dinghy wegvaren en een andere terugkomen bij de boot.de hoogglans witte eggshell cauri De ankerketting is handig voor de decompressie tijd, ik ga er gewoon aanhangen op de goede diepte. 6 Meter boven me drijft er een dinghy naast de boot en er zit iemand in met zijn voeten buitenboord. Na een paar minuten ga ik verder omhoog en ontdek ik dat het niet SCF is waar ik omhoog kom, tadaaaahmaar Vérité. Terwijl wij beneden waren zijn de andere twee cats erbij gekomen en mijn varensgezellen zaten met ze te praten. Ik kom naast ze omhoog. Als we goed en wel terug aan boord zijn wordt het donker. Er komt een groot wolkenveld aan en we zullen de bui niet kunnen ontlopen. Voordat de wind het ons moeilijk maakt, zijn we weer ankerop en varen we, vissend, naar het ‘boortoren’ commandocentrum. Achter ons zien we Greg zijn gasten uit het water roepen. Met zware windstoten begint het gedonder.

We proberen zoveel mogelijk van het water op te vangen, maar de wind blaast het alle kanten op. De jerrycans met trechter staan precies goed, als het niet zou waaien. Een paar mijl verderop staat er een olieproductieplatform in zee, dat omgebouwd en helemaal grijs gespoten is. Toen we er langs voeren leek het wel van de navy of zo. Dat was dus ook hetde eerste de beste geval. Vanwege gedonder met de Filipijnen bouwen ze nu een stuk of twintig van die dingen en daar vanaf bewaken de Maleisiërs deze zeegrenzen. Een goed uur later is de bui over gedreven en worden we weer droog en warm. Vanaf het platform worden we toegezwaaid door de mariniers, of wat het dan ook zijn. Wij vissen er zwaaiend vlak langs. Een mijl verderop is een onderwaterbergje en daar pakken we de eerste vis. Geen grote, maar het is er één meer dan geen. Op de dieptemeter is te zien dat er veel vis op en om de bank zwemt. Na een rondje op die plek duikt er nog een op. In Fiji ving ik dezelfde, een soort mackerel. Ze smaken uitstekend.

Daarna vissen we met alle drie de hengels gericht op Sailfish. Die waren daar eergisteren aan het springen en het zou helemaal top zijn als we er zo een aan zouden krijgen. Het gebeurt alleen niet. ESCOMM heeft gevraagd of de uitgaande boten rond vieren weer terug wilden zijn en dat doen we dus ook. Beide andere cats zijn nog op een andere plek gaan snorkelen en die komen achter ons aan. Zonder vis, voor zover ik weet. SCF krijgt Sazli te eten, dus blijven we niet langer bij ze nakaarten. Hebben we een aangenaam rustig avondje.

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.