1 juli 2015 Kota Kinabalu, Maleisië

Tot in de kleine uurtjes zijn we aan het kaarten geweest. M&M tegen J&J. De J’s kregen in het begin van beide boompjes geen struik of bosje maar een koloniezodanig veel punten tegen dat ik dacht dat we het nooit meer zouden redden, terwijl we na zestien potjes dan toch nog net hadden gewonnen. Heel gezellig in ieder geval. Het is zonder meer een behoorlijk rumoerige ankerplaats. We liggen aan lager wal. De wind is hier meestal niet zo krachtig, maar aan het eind van de dag liggen we toch flink te hobbelpaarden. Na de korte nacht blijven we lekker wat langer liggen, tot de snelle boten met toeristen uit de haven langs komen racen.

Die gaan ergens bij eilandjes in de verte snorkelen of naar een leeg strandje. Wij hoeven nog niets en vermaken ons met onze boeken. Tot en met koffietijd. Eerst doen we de vaat en ruimen we de boot een beetje op, dan willen we ons maar eens gaan melden bij de haven, waar we een pasje zouden krijgen voor toegang tot een gedeelte van de faciliteiten. Op dat moment komt Jef aanvaren om een technische blik te werpen op onze vriezer. Die is er zomaar plotseling mee gestopt en ik heb geen idee wat er aan de hand is. De koel/ vriescombinatie die we hadden laten repareren in Langkawi heeft het daarna nooit meer goed gedaan. Waarschijnlijk zit er nog steeds een flink lek in. Bij de vriezer is er iets anders aan de hand en Jef heeft veel meer kaas gegeten van (elektro)technische problemen, dan ik.

Samen halen we het apparaat uit zijn kast en kijken een paar dingen na. Hij is van de ene op de andere (heel warme) dag gestopt en na de nodige meetexercities komen we tot de conclusie dat er waarschijnlijk een regelbox met printplaatjes naar zijn mallemoer is. Later gaan we ons alsnog melden bij het MarinaOffice en daar krijgen we onder andere een lijst met mogelijke bootsuppliërs en verschillende beroepslui die kunnen helpen met allerlei bootgerelateerde problemen. Ik bel met Yussi, de man voor airconditioning en refridgeration. Hij zegt dat ik al de derde ben die vanaf een boot bel met een probleem. Waarschijnlijk komt-ie morgen in de haven om ergens aan de gang te gaan en dan zal hij me bellen. Moet-ie nog wel overleggen met zijn baas. Hij praat Engels en zijn baas niet.

Na wat moeizaam internet onderzoek bij ons aan boord, zoekt Jef verder op Amaryllis naar de tekeningen van die box met printplaatjes. Daar is het internet beter. In de namiddag komt hij terug met een LEDje, om die op de electrobox aan te sluiten. Dan zou het LEDje moeten gaan knipperen. Het aantal knippers geeft een foutcode aan met corresponderende tekst. Het gaat niet zoals gedacht, tenzij het maar één knipper is. Nu hopen we dat de refridgerationman een andere ‘blackbox’ voor ons heeft. Morgen meer.

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.