1 Januari 2015 Kuah, Maleisië

Poe, dat werd een lange nacht. Tussen acht en halfnegen arriveerden in totaal elf andere cruisers zodat we met dertien man waren. Niet teveel en niet te weinig. Vanwege een stevige wind bleven we het grootste gedeelte van de avond in de lieve allemaal....kuip zitten, min of meer rond de tafels daar. Af en toe zaten er ook wel mensen binnen te praten, of buiten op een van de rompen. Heel relaxed allemaal. Nu we besloten hebben om de East Malaysia Rally mee te varen was het des te verrassender dat we de schrijvers van de huidige South East Asia Pilot aan boord bleken te hebben. Patrick en Elisabeth. Zij varen die Rally ook en zullen de officiële ontvangst verzorgen. De tafels stonden vol met lekkernijen die mee waren gekomen en dat kwam in frequent tempo langs. Tegen twaalf uur hing ik de iPad klok goed zichtbaar op en telden we de laatste seconden af. Three, two, one…Happy New Year everybody!

Op de wal was het de hele avond al rustig en ik begon te vermoedden dat er niet veel vuurwerk te zien zou zijn. Toen hetde bezoekers-parkeerplaats uiteindelijk twaalf uur werd ging er toch nog wel het nodige de lucht in. Op verschillende plekken zitten er hotels en resorts langs de waterkant en daarvandaan vloog er vuurwerk omhoog. Niet echt overweldigend, maar zo vanaf de boot was het wel weer perfect te zien allemaal. Nadat we het op de boegen hadden staan bekijken gingen we gezellig nog een tijdje door in de kuip. Het werd nog behoorlijk vroeg. Vanmorgen doen we het vanzelfsprekend rustig aan, je wilt het nieuwe jaar rustig in de ogen kijken na zo’n lange nacht. We hoeven niets en daar houd ik me met gemak aan.

Omdat iedereen zijn eigen drinken en ook iets te happen had meegenomen hebben ze de meeste vaat ook weer mee terug genomen en de boot is nog helemaal netjes en intact vanmorgen. Er is maar een beetje vaat en verder is het nog net zo netjes als we het voor het bezoek gemaakt hadden. We luieren op de bank en ik kijk twee afleveringen van Top Gear. Eindelijk vind ik ook de aflevering die deels in Spanje was opgenomen en die John me aanraadde omdat hij zo hilarisch was. Ze, John en Jo, komen vanmiddag nog even langs om afscheid te nemen. Wat later halen ze hun anker op en zien we ze de baai uitvaren. Ze zullen langzaam dezelfde kant opvaren en het is best mogelijk dat we ze later opnieuw gaan ontmoeten.

Morgen ga ik de, hopelijk, laatste hand leggen aan de installatie van de SSB en dan kan ik Dirk vragen me een handje te helpen om het allemaal te laten werken met pactor en laptop. Dirk is een Belg (hij en Anneke varen op de Narid) en heeft er meer kaas van gegeten. Hij heeft zelfs een SWR meter aan boord. Daarmee kan hij zien of de Standing Wave Ratio niet te hoog is. Vanwege onze doehetzelf antenne en de enigszins onorthodoxse aarding dmv een counterpoise, is het niet onmogelijk dat die bepaalde waarden niet optimaal zijn en meten is weten. Hoge SWR kan schadelijk zijn voor de zender. Dat wist ik zelf allemaal niet maar hij wel, dus heb ik hem gelijk om hulp gevraagd. Tot nu toe was het een kwestie van het een en ander zo goed mogelijk in te bouwen, nu moeten de onderdelen met elkaar gaan samenwerken en communiceren. Dat is nog een heel ander verhaal en ik ben blij dat Dirk met me mee wil kijken.

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.