1 mei 2014 YHM, Phuket, Thailand

Om half negen breng ik de sleutels van de Honda terug naar het allerhande winkeltje. Het is binnen drie minuten in orde en afgerond. Gaat heel makkelijk hier, er is me niethet meeste vissen gebeurt 's nachts eens om mijn rijbewijs gevraagd, of mijn adres of iets dergelijks. Het enige wat ze wilde weten (van tevoren) was onze bootnaam en mijn handtekening op een formulier. Geen idee waar ik voor tekende, maar gemak dient de mens, voor mij een reden om goedgelovig te zijn. Zo’n bedrijfje wil ook alleen maar goed zaken doen en heeft op de haven natuurlijk een reputatie hoog te houden. Als ik (of andere bootklanten) begin rond te bazuinen dat ze me af hebben gezet of zoiets, dan houden ze al snel niet veel klanten meer over. Het tegenovergestelde gaat net zo hard op en dat blijkt. Het is erg gemakkelijk voor ons en met ongeveer € 25 per dag ook heel betaalbaar.

Nu de iPhone werkt, ga ik er maar eens een paar dingen op instellen. Gisteravond hebben we een hele serie mails eruit gestuurd om gaande zaken na te lopen en andere dingen geregeld te krijgen. Prettig om wat dat betreft bij te zijn. Het lijkt erop dat het helemaal goed gaat komen met het hiernaartoe halen van onze spullen, vanuit Bangkok. De agent heeft al een rekening gestuurd, met daarin wel een aantal aannames maar we houden de vingers gekruist dat de customs niet al te idioot gaat heffen. Het is toch al wat moeilijk te verteren dat we invoerrechten zullen moeten betalen, maar op wat we tot nu toe hebben gezien is het te doen. Iedereen hier begint al meteen moeilijk te kijken als ze horen over onze spullen die in Thailand moeten binnenkomen. Meeste mensen hebben dure ervaringen daarmee. Corruptie hoort er hier bij en kennelijk zit je als Thai goed bij de douane.

Na verloop van tijd ga ik Monique helpen die nog eens op zoek is gegaan op het internet naar zo’n wasmachientje. Degene die wij willen hebben wordt in grote getale gemaakt, scharrelen met laag watermaar het valt niet mee om hier ergens een leverancier te vinden. De perfecte machine is via internet te bestellen, maar dan moeten we er minimaal 380 stuks van kopen. Via die fabrieks-site hoop ik bij een winkelier te kunnen komen, maar dat valt niet mee. Uiteindelijk komen we uit bij een Thaise site die we ook enigszins in het Engels kunnen zetten. Daar vinden we met wat moeite een aanvaardbare optie. Hij blijkt zelfs aan de haven af te kunnen worden geleverd. Daarna is het betalen per PayPal onmogelijk omdat dat alleen in het Thai is te bedienen en wij geen password hebben bij PayPal. De meisjes van de haven hebben wat vertaald voor ons. Betalen met een creditcard kan ook en dat lukt. We zijn helemaal gelukkig met de aankoop en de meisjes van de balie vinden dat kennelijk weer erg leuk.

Op de telefoon worden nu met enige regelmaat nieuw binnenkomende  mails aangekondigd en zo kun je mooi vlot je dingen regelen. De hele wereld doet het natuurlijk al op die manier, voor ons is het gewoon weer een nieuwe ontdekking. Het volgende project wordt het laten werken van de printer/scanner op onze laptops. Deze (Epson M301) zou draadloos de commando’s van onze laptops moeten kunnen omzetten naar het gedrukte werk. Misschien dat we er vanavond verder mee kunnen, tot zojuist het Happy Hour, heb ik me ingelezen in de f***ing manual. Dat is de Amerikaanse naam voor een handleiding, zag ik ergens in een film.

2 Responses to “1 mei 2014 YHM, Phuket, Thailand”

  1. jan-joep says:

    Jaaaaa!! Ideaal hoor!! Printen vanaf een mobiel apparaat!! Wij weten alweer niet beter! Zoooo handig! Vanaf beide iPhones, vanaf de iPad…. Fantastisch!
    Je bedient beneden je digitale toetsenbord, en voilà…. Boven rolt het eruit…
    Succes met alles! Xxx Jan Joep en Ria

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.