2 september ’09 Ilha da Culatra

Met de bijboot varen we naar Olhao. Dat is nog een heel eind, we moeten om de drooggevallen platen heen. Met z’n tweetjes in de dinghy komt hij makkelijk in plané envisserdorp op Culatra dan neem ik meestal wat gas terug om hem net in plané te houden. Zo kunnen we een kilometer of 25 varen, met half gas. Vol gas kan het nog een stukje harder maar dan is het verbruik aan benzine onevenredig veel hoger. Een vuistregel voor het verbruik van buitenboordmotoren is met vol gas varend, ongeveer een halve liter brandstof per pk/uur. De moderne 4-takten zullen wel zuiniger zijn maar mijn rappe tweetakt is dat geloof ik niet.

Bij Olhao stapt Monique uit op de helling aldaar maar ze gaat subiet onderuit. De helling een hal vol fruit-, en groentekramenis spekglad, ze glijdt zelfs nog een stukje door. Niets aan te doen, met een natte broek doen we onze boodschappen in de grote Mercado’s. Gelijk langs de waterkant zijn hier 2 grote “vers-hallen”, in de ene verkopen allerlei kramen alleen maar vis en in de andere wordt er groenten, fruit, vlees en aan de buitenkant brood verkocht. Het hele gebeuren wordt door vele kleine zelfstandigen vorm gegeven en is een belevenis. Ik zag vissen die ik nog niet eens van plaatjes ken, prachtig om te zien.

Daarna gaan we naar het vissersdorp op Culatra. Het eiland is niet meer dan een helebijzonder huis op Culatra, twee verdiepingen grote zandplaat waarvan het hoogste punt misschien een meter of vijf boven zeeniveau ligt. Een enkel huis op het eiland heeft een verdieping. De straatjes ertussen zijn meer betonpaden die in het zand liggen. Een enkeling heeft iets van een tuintje gecreëerd, om zijn huis. Sommige zijn weinig meer dan een groen in het zand, Culatrabarak, andere zijn als buitenhuis in gebruik en veel zien er toch ook welvarend uit. Door het warme klimaat speelt een groot gedeelte van het leven zich buiten af. Ondanks dat we natuurlijk duidelijk toeristen zijn, zijn de mensen vriendelijk. Een Brits senioren stel dat voor ons loopt, heeft hier blijkbaar een onderkomen en lopend naar hun stekje groeten ze overal de locals, die hen ook hartelijk teruggroeten.

Het grootste gedeelte van de autochtonen is visser. Overal om het dorp heen liggenvanaf het terras op Culatra, kijkend richting Olhao netten, boten en vis attributen. Op het terras van een uitspanning aan de haven laten we de sfeer nog eens rustig tot ons komen. Rustig en relaxed zijn de goede begrippen hier. Voordat ik ga vissen moet ik nog eerst even naast de boot met de snorkel rondkijken. Onder en naast onze boot hangen wel vijftig harders van 30 cm gemiddeld. Verder nog een schooltje Breams (stuk of 20) en vele, vele duizenden jonge makreeltjes of zoiets. Ook zie ik nog een paar jonge pollacks en vanmorgen zag ik ook een groepje makrelen naar iets te snaaien duizenden en meer van deze bij Olhaozoeken. Voor mij telkens een kleine sensatie om er even tussen te hangen. Dan pak ik mijn hengels en ga met Adam en Jeroen naar de opening naar zee, om te vissen. We hopen op makreel, geep en bovenal op een Bonitootje. Dat is een kleine tonijnsoort, die hier voorkomt en die we zo heel graag eens uit het water willen hijsen. Op het water vermaken we ons prima, maar de vis hier wil niet zo bijten. Vaak zien we kleine gepen ons aas achtervolgen, wat een spectaculair gezicht is.

Een meter of 20 verder zwemt een grote vis lachend snel langs ons heen. Ook die Goudvink met Barnsteenmakreelkunnen we niet vangen. Jeroen weet een geep uit het water te zwiepen, maar die verdwijnt onder mijn oksel door aan de andere kant van de boot weer onder water. Nèt naast de boot rukt er later iets aan mijn kunstaas en die vis komt wèl in de boot en later op de barbecue. Volgens het vissenboek is het een Barnsteenmakreel. Hij smaakt ook als zijn bekende soortgenoten.

Gelukkig hebben onze wederhelften nog wel andere etenswaren voor op de barbecue en Mees, Pieter, Sofia,Luise, Jeroen Adam, Leonie, Rosa en JBaan het strand met de drie bemanningen smaakt het allemaal uitstekend. Om een uur of zeven breken we op, de Mjölner gaat vanavond richting Cadiz (77 mijl) vanwaar ze morgen gehaald worden voor een samenzijn met vakantievierende familie. De Elena zal morgen of overmorgen richting Marokko gaan en wij gaan in twee dagtochten naar Cadiz, om daar zaterdag Jan Joep en Ria op te pikken. Voorlopig was dit een laatste meeting met deze bemanningen. Op de Canaries ( Canarische Eilanden) gaan we elkaar weer ontmoeten. Met nieuwe verhalen en ervaringen. Met gepaste weemoed zwaaien we de Mjölner uit.

Tags: , , ,

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.